Oke  ik ben best zenuwachtig, voor het eerst een motordagje georganiseerd.  We zouden om 9.30 veerzamelen, maar ja ik ben vroeg wakker. Laura en ik zijn twee blije eien. We gaan dus vroeg ontbijten bij mc Donalds Spijkenisse.

Iedereen druppelt binnen en na een kort welkom gaan we vertrekken, lekker mooi  op tijd. Ik voel me nog steeds een kind dat op schoolreisje gaat, Het is een heerlijke route en eerlijk gezegd ik volg gewoon het lint na een tijdje heb ik totaal geen idee meer waar ik ben. Wat een sensatie na de bochten zie ik het lint motoren achter mij en dan nog een paar voor mij. WAUW dit heeft ons team maar mooi georganiseerd. Vlak voor de stop heeft iemand wat problemen, zo kan onze tailman Walter aan het werk. We komen allemaal aan bij de eerste stop. Een prachtige locatie restaurant de Meidoorn in Oostvoorne. Wat een mooie  locatie en we worden goed verzorgd. Koffie met wat lekkers gaat er wel in en o ja thee mocht ook.  Ik voel mij een goede gastvrouw en verzorg iedereen. In opdracht van de roadcaptain Robert hou ik de tijd ook in de gaten hoor. Ik loop rond, kijk en luister. Het is mega gezellig, wat een leuke groep mensen. heb ik me druk gemaakt om niks, voor het eerst georganiseerd, maar het gaat geweldig. Over foto’s hoef ik mij ook niet meer druk te maken Nanny leeft zich uit.

Tja dan is het tijd om verder te gaan. Door kleine dorpjes en prachtige landschappen. De zon schijnt af en toe en het is tenminste droog. Ik geniet weer heerlijk in het lint van de 17 motoren. Onderweg weet ik al weer niet waar ik ben, maar wat geeft het als ik tussen Robert en Walter in blijf kan mij niets gebeuren.  We komen aan bij Paviljoen Sluishaven in Ooltgensplaat. De lunch is goed geregeld en we zitten met uitzicht over het water. Ik had gezegd na 3 uur rijden lusten we wel wat, nou dat hebben we geweten. Er was voor iedereen iets en het ontbrak ons aan niets. Het was een geweldige lunch, dan maar uitbuiken als we verder gaan.

Ondanks de dreigende luchten en een paar spetters schijnt het zonnetje weer als we gaan vertrekken. Weer rijden we een geweldige route. Het lint schuift weer door het landschap en de dorpjes en dijkjes. ik baal een beetje als ik Cafe de Platte zie verschijnen, dat betekent het einde van de dag,  Ik bedank de geweldige groep mensen en gelukkig ze zijn enthousiast dus er volgt zeker een volgende keer. We drinken nog wat met elkaar en dan net zoals iedereen aankwam druppelen vertrekken ze weer. Jammer hoor dan ga ik ook maar naar huis. Ik heb vandaag 212 km gereden. Het was geweldig.

Op naar de volgende rit